maandag 16 februari 2015

samenvatting Boer Zoekt Vrouw - 15 februari 2015

En Margje die viert feest dus weg met de malaise
Want nu is het tijd voor de polonaise ...

Nou ja, eigenlijk is het nu dus tijd voor de samenvatting van Boer Zoekt Vrouw (#BZV) zoals Margje die elke week schrijft op Margje.nu. Maar omdat Margje zich met roze pruik en hartjesjurk in het carnavaleske feestgedruis heeft gestort schrijf ik deze week die samenvatting voor jullie. En voor Margje natuurlijk. ;-)

Het was weer een waar genoegen om te mogen kijken naar deze zoektocht der zoektochten, die naar de LIEFDE! Natuurlijk met de nodige tenenkrommende momenten,  het aanmoedigende gejuich en het snijdende commentaar vanaf onze veilige plek op de bank in onze huiskamer. Je zal maar een Zoekende Boer(in) zijn die voor het oog van heel Nederland al grappenmakend (Jan) met sprankelende ogen (Tom als we zijn dames moeten geloven), voelend & proevend (Geert), wat onhandig maar wel oprecht (Theo) of als een verschrikt konijn in de koplampen van een auto gevangen (Bertie) zijn/haar ware liefde zoekt!

Bertie
In Berties geval zou het programma inmiddels wel Vrouwen Zoeken Toegang Tot Boer kunnen heten. Of Boer Zoekt Vrouw Maar Vergeet Dat Ze Daar Wel Wat Voor Moet Doen. O o o,  wat een pijnlijke ontwikkelingen spelen zich daar op de Zeeuwse boerderij toch allemaal af. Hoewel, boerderij ... Er schijn in heel Nederland inmiddels uitgebreid gegoogled te worden op de zoektermen 'boerderij waar niet gewerkt wordt'. Ook hier in huis vroegen wij ons af wat Bertie nu eigenlijk precies doet zo de hele dag. We begrijpen dat er in de winter niet al te veel op het land groeit (de boerenkool wordt al door boer Geert gedaan) maar valt er dan niet een tractor te repareren of een schuur op de ruimen? En als we Bertie dan iets semi-boer-achtigs zien doen, namelijk een onduidelijk graafproject in de bosjes, dan mogen de andere dames niet eens meehelpen. Zo gaat het niet lukken Bertie!!

Ik ben zelf niet zo'n drinker maar ik zou graag een flinke fles sterke drank bij Bertie op tafel hebben gezet. Misschien dat wat vloeibare moed de boel nog een beetje kan laten opleven?!
In een soort cliffhanger zagen we vorige week hoe Katherine, de enige die de boel nog hier en daar probeert aan te zwengelen, zegt 'ik begin nu wel te twijfelen'. Tja.

Maar we geven de moed nog niet op natuurlijk. De nieuwe dag begint met een ontbijtje aan tafel waarbij Esther aangeeft zo wel even de wei in te willen met Bertie. Ik kom zelf van het platteland en heel even begint mijn hart sneller te kloppen. Zou het dan toch nog spannend worden?! Maar helaas. Bertie en Esther gaan wel de wei in maar alleen om even samen te praten. Ze pakken even een momentje zoals dat bij BZV heet.  Esther wil natuurlijk heel graag weten wat Bertie van haar vindt. Bertie zegt wel verrast te zijn omdat ze toch wat meer een meisje-meisje had verwacht. Maar Esther is toch ook wel stoer. Meer een jongentje-meisje dan Bertie had gedacht dus. Maar ja, dan weten we nog niet wat Bertie daarvan vindt. Gelukkig vraag Esther nog even door. Nou, dat vindt Bertie wel 'grappig'.  'Is dat positief?', vraagt Esther door want 'grappig' is nou niet echt de beschrijving waar ze zo smachtend op zit te wachten. Dan kom je speciaal voor iemand uit de kast, voor het oog van heel Nederland, en dan moet je het doen met 'grappig'. Maar gelukkig: Bertie vindt dit positief. Pfff. Esther lijkt voor nu tevreden met dit antwoord. Je ziet dat ze nog wel heel graag een knuffel had gehad maar dat zit er niet in. We hebben wij Katherine gezien dat je daar bij Bertie heel expliciet om moet vragen. Gelukkig zijn daar nog de paarden van Bertie. Die snappen de behoeftes wel en pakken Esther even lekker vol op de bek ... eh .. mond dus.

En ook Ciska heeft natuurlijk nog recht op 'een momentje'. Dat wordt vakkundig georganiseerd tijdens de geplande strandwandeling. Ciska en Bertie gaan samen met de hond de ene kant op terwijl de andere twee vrouwen de andere kant op gaan. Ciska wil graag weten waarom Bertie haar nog een dag extra heeft laten blijven terwijl ze toch duidelijk heeft aangegeven geen klik te voelen. Zo klinkt het bijna als een verwijt: waarom heb je me niet laten gaan. Maar zo bedoeld Ciska het natuurlijk helemaal niet. En zo zegt ze het ook niet. Dat is hoe het in mijn hoofd zit. Ik vraag me vanaf het moment dat zij aangaf dat ze geen klik voelde al af waarom ze niet naar huis is gegaan. Maar Ciska is veel te bescheiden en te lief om te denken wat ik denk. Bertie zegt dat ze haar heeft laten blijven omdat ze nog niet echt een gesprek hebben gehad. Nu dan maar. Dat gesprek. Nogal krampachtig begint Bertie te vragen uit wat voor een gezin Ciska komt. Ach, ze doet echt haar best maar heel erg vlot het niet.
Volgens Ciska gaat het praten met Bertie erg stroef. Nee, echt? Niks van te merken.

En dan komt het moment, daar op het Zeeuwse strand, waar Bertie al die tijd op heeft zitten wachten. Iemand die haar, voor nu in ieder geval, uit haar lijden verlost. Ciska geeft duidelijk en onomwonden aan dat ze allebei veel te gesloten zijn om het tussen hun te laten werken. Zij vindt dat Bertie haar pijlen maar op de andere twee dames moet richten! Als ze deze twee dames even later op het strand weer treffen is het Ciska die aan hen verteld dat ze heeft besloten naar huis te gaan. 'Er volgt dus geen spannend keuzemoment', concludeerd Katherine. Nee inderdaad: wederom hoeft Bertie niet met de spreekwoordelijke billen bloot. De keuze is voor haar gemaakt. De opluchting bij Bertie is enorm. Alsof ze zelf een groot aandeel heeft gehad in deze wending reageert ze met een 'het is goed zo.' Nou Bertie, dat weet ik nog zo net niet.

Als Yvon na het vertrek van Ciska aan Bertie vraagt of ze zin heeft in de komende dagen dan krijgt ze een voorzichtig 'ja' te horen. En als Yvon haar vraagt of ze denkt dat er een kans is dat 1 van de overgebleven dames het is, zegt Bertie op de ons inmiddels welbekende totaal onderkoelde manier: 'die kans is licht aanwezig'.
Het is wel duidelijk: Margje heeft het bij het Carnaval waarschijnlijk een stuk spannender dan de dames daar bij Bertie op de boerderij!

Tom
Lotte naar huis. En nu verder met Rimke en Leonie. Rimke die het stoutmoedig zoekt buiten de door haar al gebaande paden van de Friese mannen. En goedlachse Leonie die als je haar na een paar jaar beter kent toch gelukkig echt een open boek schijnt te zijn. 

De dag begint mistig en vroeg. Er moet weer hard gewerkt worden. De tulpenbollen moeten namelijk gepoot. Tom zegt diep onder de indruk te zijn van Leonie die stoer in de auto stapt waarachter de grote keet is gehangen. Dat bevalt hem wel. Dat diezelfde keet even later met een totaal aan stukken gereden wiel staat, dat komt door de leeftijd volgens Tom. Van dat wiel dan, niet van Leonie.

Als ze op de grote tulpenpootmachine rijden, vraagt Leonie aan Tom hoe hij het voor zich ziet als hij misschien straks een vriendin heeft. Hoewel hij toch onder  de indruk was van een stoere vrouw met een aanhanger achter de auto, vindt Tom dat zijn vrouw  niet op de tractor hoeft. Hij zou het wel heel fijn vinden als ze kon meehelpen met de dingen eromheen, zoals koffie en cake brengen. Terwijl mijn 10-jarige dochter mij na deze opmerking verschrikt aankijkt ('mama, zei hij nou echt dat ze hem wel koffie en cake mochten komen brengen?') verblikt of verbloosd Leonie geen seconde. Ze knippert niet eens met haar ogen. Blijkbaar vinden beide vrouwen, die toch allebei een eigen, zelfstandig en werkend leven hebben dit nog helemaal niet zo gek. Zo blijkt ook als er even later geluncht moet worden. Rimke en Leonie gaan in de keet blijmoedig de boterhammetjes met gebakken ei voor Tom en de andere mannen maken. De boterhammetjes vallen in de smaak want ze mogen morgen wel weer terugkomen, aldus de mannen. Tom vindt het ook wel fijn. Daar kan hij wel aan wennen, iemand die zijn boterhammetjes en misschien een zoen komt brengen. Een soort cateringmevrouw met bonus.

Rimke en Leonie hebben het even later samen over de liefde en relaties. Ze zijn er allebei wel aan toe. Aan iets vasts. Maar volgens Rimke zijn de leuke mannen schaars. 'En toen was daar Tom',  vult Leonie aan. Die mooie jonge God. Niet getrouwd, niet getrouwd geweest, geen kinderen. Ideaal volgens de vrouwen.

Wat later hebben ook Tom en Leonie een gesprekje met zijn tweetjes. Over kwestbaarheid en verlegenheid. Volgens Tom voelt hij zich wel kwestbaar maar hij vindt dat hij zich daar maar een beetje overheen moet zetten want hij wil wel echt heel graag een relatie. Rimke wordt wel wat onzeker als ze na het douchen de keuken in komt en ziet dat Leonie en Tom een serieus gesprek hebben. Ze wil hem heel graag voor zichzelf, zo zegt ze.

Geert
Gaat het dan nu toch echt gebeuren? Gaat Geert echt kiezen? Ik denk nog steeds dat hij serieus overweegt om #BZV geschiedenis te gaan schrijven door voor 't eerst gewoon voor allemaal te kiezen. Boer Vindt Harem zeg maar. Maar het keuzemoment komt er dan toch echt aan. Maar niet voordat Yvon nog even een gesprekje met iedereen heeft gehad. 

Hetty noemt zichzelf een overjarige puber en zegt dat Geert haar echt raakt. Dat hij zo flirterig met de anderen is dat vindt ze niet erg. Dat wordt wel anders als hij voor iemand kiest denkt ze. Mary moet wel wennen aan hoe druk Geert is. Maar ze vindt wel dat ze bij elkaar passen. Waarom? Nou omdat ze allebei puur geluk willen. Lieve Mary, je bent een lieverd maar er is wel iets meer nodig om bij elkaar te passen dan dat.
Ada vindt Geert net een kleine jongen, zo druk. Dat is wel even wennen maar ze vindt het ook wel heel leuk. En ze denkt ook dat hij bij haar past. Gelukkig durft Ada ook nog, tussen alle bewondering door, een beetje kritisch te zijn: 'Het is wel prettig als hij een keer naar ons kon luisteren'.  Yvon vertaald dit in een gesprekje met Geert door hem te vragen of hij naar ze luistert. En of hij dit dan ook in stilte doet. ' Ja, natuurlijk,' zegt Geert. 'Ik luister naar ze, maar niet als een hondje'.


Als het keuzemoment daar is, laat Geert Mary naar huis gaan. Hij denkt haar niet de liefde en de aandacht te kunnen geven die ze nodig heeft. Mary begrijpt het, zegt ze. Ze is blij om te merken dat er toch weer iemand was die om haar gaf. Geert heeft haar heel veel gegeven zegt ze. En hij heeft haar ook haar geleerd dat ze erbij kan horen. En hij heeft haar heel veel eigenwaarde teruggegeven. Och hemeltje. Als je Mary zo hoort is ze wel heel erg behoeftig. Ze smacht gewoon naar iemand die haar liefheeft. Daar is op zich natuurlijk niks mis mee, maar Mary legt de invulling van haar geluk wel heel erg bij een man die een arm om haar heen slaat. Maar ja, ik heb een vent thuis die dat doet dus ik heb niks te klagen en niks te missen. Lieve Mary, we gunnen je een leuke, lieve nieuwe liefde in je leven. Maar Geert gaat het niet zijn. Ik denk dat hij terecht zegt dat hij niet degene is die jou gaat geven wat je nodig hebt.
Is er iemand die Mary de komende dagen even lekker kan vasthouden??

Terwijl Mary haar koffers pakt, geeft Geert in de keuken toe dat hij te weinig luistert. Als Ada hierop wil reageren, onderstreept Geert zijn zelfanalyse nog maar eens door haar halverwege haar zin te onderbreken en te zeggen dat dat niet goed van hem is. Nee Geert, dat is inderdaad niet zo goed!

Na het vertrek van Mary gaat het werk weer gewoon door. Er moeten rode kolen worden geplukt. Geert besluit dat dat een mooi moment is om allerlei dieptevragen aan Ada en Hetty te stellen. Hij vergeet daarbij dat luisteren wel meer is dan het stellen van een vraag. Dat je na een vraag ook de ander even de tijd geeft om antwoord te geven. Dat je dus niet een tiental vragen tegelijk afvuurt op iemand. En dan zeker niet van het soort 'hoe lang ben je al alleen? Was het van de ene op de andere dag? Zag je het aankomen? Of zei hij ineens ik heb gevoelens voor een man? Of ging daar al een periode van een jaar aan vooraf? Dat je dacht hij heeft geen sex meer met mij, hij vraagt me niet meer voor een lekker vrijpartij. Dat hij denkt: gut, ik heb geen behoefte meer aan die vrouw, ik heb liever een man?'
Zonder adem te halen en Hetty even tussendoor te laten antwoorden vuurde Geert deze vragen op haar af. Hetty lijkt minder onder de indruk dan ik en blijft rustig. Dat heel Nederland nu dankzij Geert toch vrij persoonlijke details uit haar leven weet, dat lijkt ze gelukkig niet erg te vinden.
En Geert? Geert blijft zich maar suf genieten!

Jan
Bij boer Jan zijn nu nog Marieke en Rianne over. Beide dames hebben zich weer enthousiast in hun overall gehesen en zijn klaar om de schapen te gaan wegen en kleuren. Marieke gaat als eerste op de weegschaal. Waar veel vrouwen de weegschaal niet als hun grootste vriendin zien, weten we nu allemaal dat Marieke 70 kg weegt. De schapen moeten gewogen. En dat doe je dan het makkelijkst door op de weegschaal te gaan staan en je 1 voor 1 een schaap in je armen te laten drukken. Alles boven de 70 kg komt dan door het schaap. En afhankelijk van het gewicht krijgen de schapen dan een kleurtje op hun kop of op hun kont. Wat deze kleurcodes precies betekenen is mij even ontgaan maar de beide dames worden er wel vrolijk van.
Als Rianne even later met een hevig bewegend schaap in haar armen aankomt lopen en verzucht dat ze een 'wilde'  vastheeft, komt dat volgens Jan omdat ze het schaap bij zijn pielemuis vastheeft. Je begrijpt dat mijn 10- en 12-jarige meiden hier op de bank dit het grappigste moment van de hele uitzending vonden! En Jan geniet ook zichtbaar. HIj zegt het met allebei heel leuk te vinden.

En we gaan nog even door met alle Texelse grappen en grollen bij boer Jan want na het schapen kleuren, gaan er lamsworsten gemaakt worden. Marieke en Rianne hebben de overall veruild voor een al even charmant schort met een doorzichtige douchemuts op hun hoofd. Giechelend zeggen ze het jammer te vinden dat ze niet even een foto daarvan kunnen maken. Dames, ik heb goed nieuws: het wordt allemaal gefilmd!! Je kunt jezelf later uitgebreid terugzien in deze gezellige outfit. Hihihi.
En het maken van worst blijkt nog veel meer aanleiding te geven tot gegiechel dan de nieuwe looks. Want het woord 'worst' alleen al is genoeg om een hele middag plezier van te hebben.

Terwijl de vrouwen in de keuken met het eten bezig gaan heeft Jan even een goed mannengesprek met vriend Robin. Boer Jan zegt dat hij morgen even met de dames iets wil gaan doen. Even iets anders dan de op de boerderij. Even apart met beiden. Even serieuse zaken bespreken. Over kinderen en over wie er 's avonds kookt enzo.  'Jaha' , zegt Robin, 'want het is geen occasion die je kiest'.  Nee, dat vindt Jan gelukkig ook. En je moet uitzoeken wie je leuk vindt. En dan heb je natuurlijk leuk en leuk-leuk, aldus de briljante inbreng van Robin. En om het gesprek nog maar even op de vertrouwde dubbelzinnige wijze af te sluiten, zegt Jan dan: 'Het puntje begint nu wel bij het paaltje te komen'.

Tijdens het eten schrokt Jan zijn eten naar binnen alsof hij al in geen jaren een fastoenlijk gekookte maaltijd heeft gehad. Volgens hemzelf komt dat omdat hij gaat lijken op waar hij mee omgaat. Schapen eten ook heel snel en dan laten ze het even later weer terug opkomen en gaan dan herkauwen. Als hij straks naar de stal gaat dan gaat hij dat ook doen. Aha. Fijn om te weten. Lekker beeld.
Gelukkig doet Rianne hier niet zo moeilijk over. Als hij in een restaurant maar rustig eet en niet alles in een paar minuten naar binnen werkt. Laten we hopen dat het zo werkt.

Theo
Boer Theo gaat samen met de twee overgebleven vrouwen het land weer op. De koeien moeten worden verplaatst. Dat lukt allemaal heel goed maar Theo heeft zich voorgenomen met allebei een goed gesprek te hebben, Hij wil graag meer van ze weten en hij snapt dat hij daarvoor vragen aan de vrouwen zal moeten stellen. Gelukkig blijft Theo heel postitief. Voor het stellen van de vragen hebben ze nog een paar dagen samen. Denkt hij ...

Maar dan ... dan heeft Theo eindelijk zijn momentje met Ria. Hij neemt het dappere besluit om haar rechtsstreeks te vragen  'of er al iets is'. Of ze al wat voelt? En dan zegt Ria dus dat ze het niet weet. Dat ze er wel mee zit en het heel moeilijk vindt. Maar nu hij er zo direct naar vraagt wil ze het wel gewoon tegen hem zeggen. Ze heeft nog niet het gevoel dat er iets is. Ria is in tranen. Ze vindt Theo een hele lieve vent. Boer Theo moet duidelijk even slikken. Hij is zichtbaar aangeslagen door deze biecht. Terwijl hij zelf bijna gaat huilen probeert hij Ria nog te troosten. Hij vindt het fijn dat ze het eerlijk zegt. 'Het is goed meissie,'  zegt hij terwijl hij Ria even over haar schouder en over haar hoofd aait. Maar ik weet niet of hij daar zelf helemaal in gelooft.  Ria gaat alleen naar binnen en Theo blijft buiten. Hij gaat even therapeutisch met een schep wat graven. Of de sniffende geluidjes die hij daarbij maakt nu komen van het inspannende werken of dat hij toch aan het huilen is, blijft een beetje onduidelijk.

In de keuken van Theo verteld Ria aan Nancy dat het toch niet helemaal als een opluchting voelt. Maar ze heeft wel besloten ook echt naar huis te gaan. Als ze aan Nancy vraagt hoe dit nu voor haar is, ontwijkt deze een beetje de vraag door te zeggen 'het loopt een beetje raar zo'. Ik begin een vreemd voorgevoel te krijgen. Hangt hier de kans op echte liefde voor Theo aan een zijden draadje? Gaat Nancy morgen ook naar huis?

Yvon is inmiddels met spoed opgetrommeld. Er moet bij het inpakken van de koffer namelijk altijd even worden nagepraat. Ria is nog steeds in tranen. Ze heeft er wel zelf voor gekozen maar het is niet leuk. Ze voelt gewoon niet datgene waar ze voor komt. Theo is lief, zegt ze.. Maar Theo ook is te lief. In de schemering nemen Theo en Ria op het erf als twee silhouetten tegen de donkere avondlucht afscheid. Huilend bedankt Ria Theo voor de gastvrijheid. Theo blijft wat verloren achter.
In een sneakpeek van volgende week zien we dat mijn gevoel over de kansen van Theo in de liefde wel eens waarheid zouden kunnen worden. Nancy voelt zich een beetje overgebleven. Ze weet het ook allemaal even niet meer.

Wordt vervolgd ... volgende week weer bij Margje.nu 

1 opmerking:

  1. Dank je voor de heldere samenvatting!! Ik heb wel weer wat gemist!

    BeantwoordenVerwijderen